23 juni 2026

1. Wat me het meest verraste: het enorme potentieel

Al tijdens haar eerste bezoeken aan vestigingen voelt Illya het. “Zodra je een vestiging binnenstapt, zie je mensen die gáán. Bellen, regelen, schakelen. Overal proef je betrokkenheid en bevlogenheid. Het is een plek waar ontzettend hard wordt gewerkt voor jongeren.”

Wat haar vooral opvalt, is de hoeveelheid energie die vrijkomt zodra mensen samenwerken rond dezelfde missie. “Overal zie ik ideeën, initiatieven en mensen die dingen mogelijk maken. Het enorme potentieel van de organisatie, van de mensen, van het netwerk en van de opgave – dat voel je meteen.”

Tegelijkertijd ziet ze al snel dat die energie ook een keerzijde heeft. “Onder die energie zie ik ook hoeveel mensen bezig zijn om gaten te dichten, oplossingen te bedenken en ballen omhoog te houden. Iedereen doet ongelooflijk zijn best. Juist daardoor zie je ook hoe groot de behoefte is aan samenhang, focus, richting en verbinding.”

Voor Illya betekent dat dat ze een belangrijke verleiding moet weerstaan. “De grootste verleiding was om meteen in actie te schieten. Maar juist dan moet je vertragen. Luisteren. Kijken. Begrijpen. Dat is niet altijd prettig, want dan zie je ook waar dingen lekken of waar verbinding ontbreekt. Toch moet je eerst goed snappen waarom het gaat zoals het gaat voordat je kunt bouwen aan duurzame oplossingen.”

Om te beschrijven wat er gebeurt wanneer een oprichter na lange tijd het stokje overdraagt, gebruikt Illya de metafoor van een tuin vol klimop. “Wanneer een oprichter na lange tijd vertrekt, wordt zichtbaar wat daaronder ligt. Sterke plekken, maar soms ook kwetsbare. Dat hoort erbij. Het geeft een eerlijk beeld van waar een organisatie staat én wat nodig is voor de volgende fase.”

2. Waarom ik voor JINC koos: impact dicht bij de mensen om wie het gaat

De rode draad in Illya’s loopbaan is het werken aan insluiting en gelijke kansen. “Ik ben eigenlijk mijn hele leven bezig geweest met insluiting en uitsluiting. Met groepen voor wie toegang tot kansen niet vanzelfsprekend is.”

In eerdere functies werkte zij veel aan belangenbehartiging en systeemverandering. Waardevol werk, maar na verloop van tijd zocht ze iets anders. “Ik heb duizenden uren gestoken in het bewegen van regels, beleid en wetten. Op een gegeven moment merkte ik dat ik behoefte had aan iets concreters. Werk waarbij je in de leefwereld van mensen daadwerkelijk verschil ziet ontstaan. Dat vond ik bij JINC.”

Wat ze niet had verwacht, was hoe persoonlijk die missie voor haar zou voelen. “In gesprekken over leerlingen, scholen en kansenongelijkheid werd ook iets in mijzelf geraakt. Ik weet hoe broos kansen soms kunnen zijn. Hoe kwetsbaar een uitgangspositie kan zijn. Dat maakt dat ik sterk geloof in het mobiliseren van potentieel – juist omdat ik weet hoe bepalend dat kan zijn.”

3. Wat JINC uniek maakt: de kracht van die ene ontmoeting

Het moment dat alles voor Illya klikte, was bij de opening van JINC Baas van Morgen in Amsterdam. Ze had een speech voorbereid, maar besloot op het podium haar aantekeningen weg te leggen.

“Ik realiseerde me ineens dat niemand van ons hier zou staan als onderweg niet iemand een deur had geopend. Iemand die vertrouwen gaf. Iemand die een kans bood. Iemand die zei: kom maar.”

Dat inzicht werd eerder al geraakt tijdens een interne presentatie over wat jongeren nodig hebben om zich te ontwikkelen. “Uiteindelijk blijkt het vaak verrassend eenvoudig. Dat ene zetje. Die ene persoon die in je gelooft. Die buiten de lijntjes durft te kleuren. Die zegt: misschien voldoe je niet helemaal aan de regels, maar kom toch maar binnen.”

Volgens Illya zit daar de kern van JINC. “We helpen jongeren om deuren te openen die niet vanzelf opengaan. Maar misschien nog belangrijker: we laten zien dat er mensen zijn die in hen geloven.”

Tegelijkertijd werkt die ontmoeting twee kanten op. Ze vertelt over een gesprek tijdens een project in Tilburg, waarbij een bewoonster uitlegde waarom bepaald gedrag dat door anderen als asociaal werd gezien, binnen haar culturele achtergrond juist heel logisch was. “De ontmoeting met de ander is ook een ontmoeting met jezelf. Je ontdekt je eigen aannames, je eigen perspectief. Dat maakt JINC niet alleen waardevol voor jongeren, maar ook voor vrijwilligers, partners en werkgevers.”

4. Wat ik zie als de volgende stap: versterken en verbinden

Volgens Illya bevindt JINC zich op een belangrijk moment in haar ontwikkeling. “Veel van wat JINC groot heeft gemaakt, zie ik nog elke dag terug: ondernemerschap, bevlogenheid, creativiteit en een enorme doe-kracht. Daarmee is iets bijzonders opgebouwd.”

Tegelijkertijd vraagt de volgende fase volgens haar om iets extra’s. “Om duurzaam impact te maken heb je niet alleen sterke projecten nodig, maar ook een sterke organisatie. Meer samenhang. Beter ondersteunende systemen. Een duidelijke koers. Ruimte om te leren, vernieuwen en bouwen aan de toekomst.”

Dat is niet alleen een uitdaging voor JINC, benadrukt ze, maar voor veel maatschappelijke organisaties. “Impact ontstaat niet vanzelf. Daarvoor heb je ook een organisatie nodig die zich kan blijven ontwikkelen.”

In het netwerk van JINC ziet zij grote kansen. “We hebben 950 partnerorganisaties en bijna 7.000 vrijwilligers. Dat netwerk is ongekend. Ik denk dat we dat nu vooral benutten als uitvoeringskracht, terwijl er nog veel meer mogelijkheden in schuilgaan. Wat als we niet alleen projecten uitvoeren, maar ook kennis delen, partijen verbinden en samen maatschappelijke vraagstukken aanpakken? Dan wordt dat netwerk meer dan de som der delen.”

Juist daarom kijkt Illya verder dan projecten alleen. Achter dat netwerk van partners en vrijwilligers schuilt volgens haar een enorme maatschappelijke waarde. “Elke euro en elk uur van een partner of vrijwilliger kan levensveranderend zijn – voor die jongere, voor het gezin, soms voor een hele generatie. Juist daarom wil ik dat we het enorme netwerk rondom JINC nóg beter verbinden en benutten.”

In haar ideale toekomst ontwikkelt JINC zich verder als deskundige en betrouwbare partner rond de overgang van school naar werk. “Onze uitvoeringskracht is belangrijk, maar onze kennis en ervaring zijn dat ook. We weten wat werkt voor jongeren. Die kennis kunnen we nog beter inzetten om samen met partners impact te vergroten.”

Voor de komende periode ligt de focus voor Illya op het leggen van een stevig fundament. “Voor nu wil ik vooral rust, stabiliteit, samenhang, focus en regie. Dat we met elkaar weten waar we naartoe werken en waarom.” Ze ziet overal binnen JINC de kracht om dat waar te maken. “Overal waar ik kom, zie ik mensen die zich met hart en ziel inzetten voor jongeren. Als we die kracht nog beter weten te verbinden, kunnen we ons volledige potentieel benutten. Uiteindelijk gaat het daar voor mij om: dat alle jongeren, ongeacht waar hun wieg heeft gestaan, op weg van school naar werk mensen ontmoeten die kansen geven op een bestaanszekere toekomst.”